در یونان و روم باستان، تعدادی از فیلسوفان و اندیشمندان هوادار سرسخت حقوق جانوران بودند. قدیمیترین نوشتهها دربارهٔ ترجیح گیاهخواری به کشتن جانوران بر پایه اصول اخلاقی مربوط به افلاطون است. سیسرو، اپیکور، هرودوت، هوراس، اووید، پلوتارک، سنکا، و ویرژیل نیز همگی از «دیوانگانِ جانوران» بودند.

جانوران یکی از انواع مهم جانداران هستند که از دو زیرگروه اصلی مهرهداران و بیمهرگان تشکیل شدهاند.[۱]در تعریف زیستشناسی به سلسله جانوران Animalia، پُریاختگان Metazoa هم گفته میشود که بدین گونه تعریادامه مطلب

هواداران حقوق جانوران بر این باورند که ایجاد درد و رنج برای جانوران نادرست است و جانوران نباید خورده شوند، در باغ وحشها اسیر و زندانی باشند، در تحقیقات دردناک، یا هر نوع تحقیقات دیگری از آنها استفاده شود و خصوصاً اینکه نباید برای توسعه زندگی انسانها به محیط زندگی آنان تجاوز شود. آنها معتقدند که جانوران دارای حقوق قانونی و اخلاقی معینی هستند که شامل حق آسیب و آزار ندیدن نیز میگردد.[۳]